Een particuliere accountant heeft dertien dagen in de getuigenbank doorgebracht om te getuigen over een tragische fraudezaak waarbij een gedeupeerde investeerder zelfmoord pleegde nadat zijn droom van een luxejacht in rook opging. De 27 miljoen rand (1,3 miljoen euro) fraudezaak tegen Zuid-Afrikaanse jachtbouwers uit St Francis Bay onthult de verwoestende gevolgen van financieel bedrog in de jachtbouw.
Imraan Lockhat van Lockhat Incorporated zet donderdag zijn getuigenis voort in de rechtszaak tegen Tim van der Steene en Ryan Osbourne. De twee beschuldigden, respectievelijk algemeen directeur en financieel directeur van de luxe jachtbouwbedrijven Tag SA en Tag 50 (Tag Yachts), staan terecht voor fraude en roekeloze handel. Het Openbaar Ministerie stelt dat zij klanten voor miljoenen rands hebben opgelicht door er niet in te slagen hun beloofde 50-voets luxejachten te leveren.
Tragische afloop voor één van de slachtoffers
Het meest schokkende aspect van deze zaak kwam aan het licht tijdens Lockhat’s getuigenis: een van de gedupeerde zakenmannen die beweerde te zijn bedrogen in het vermeende jachtbouw-schandaal, raakte zo depressief dat hij uiteindelijk zelfmoord pleegde. Deze tragische wending onderstreept de verwoestende emotionele en financiële impact die dergelijke fraude kan hebben op de slachtoffers.
De accountant werd aangesteld door VAE-zakenman Sultan Ahmed Ghunoum Al-Hameli om de boeken van Tag SA en Tag 50 door te lichten, nadat hij het vermoeden had dat de beschuldigden hem miljoenen aftroggelden. Het forensisch onderzoek onthulde een patroon van misbruik van vertrouwen dat niet alleen financiële schade veroorzaakte, maar ook menselijke tragedies tot gevolg had.
Het vermeende bedrog kwam in 2017 aan het licht toen een van de ondernemingen onder curatele werd geplaatst en de andere werd geliquideerd. Dit leidde tot massale financiële verliezen voor Al-Hameli en andere klanten die hadden geïnvesteerd in de beloofde luxejachten.
Verdediging probeert getuigenis te ondermijnen
Tijdens het kruisverhoor op woensdag probeerde advocaat Alfons Hattingh, die Osbourne vertegenwoordigt, gaten te prikken in de zaak van het Openbaar Ministerie. Hij onderwierp Lockhat aan een intensieve ondervraging over het bewijs en de cijfers die de accountant tijdens zijn hoofdgetuigenis had gepresenteerd.
Eerdere getuigenissen onthulden het tragische verhaal van de Australische investeerders Wayne Saunders en zijn partner Fiona Searson, die ongeveer 9 miljoen rand (440.000 euro) hadden geïnvesteerd in een jacht. Uit correspondentie bleek dat Saunders zijn zorgen uitte over de initiële aanbetaling, maar dat Osbourne hem geruststelde dat het geld veilig was.
Menselijke tol van financieel bedrog in de jachtwereld
Het onderzoek van Al-Hameli’s eigen accountant onthulde dat het geld van het Australische stel naar verluidt werd gebruikt om de lening terug te betalen die Al-Hameli aan Van der Steene had verstrekt. Deze onthulling illustreert hoe investeerders werden misleid terwijl hun geld werd weggesluisd voor andere doeleinden dan waarvoor het was bestemd.
De zelfmoord van één van de investeerders vormt het donkerste hoofdstuk in deze zaak en toont aan hoe financiële fraude levens kan verwoesten. Voor veel zeilers vertegenwoordigt een luxejacht niet alleen een financiële investering, maar ook de vervulling van een levenslange droom. Wanneer die droom op zo’n brute wijze wordt weggenomen, kunnen de psychologische gevolgen desastreus zijn.
Al-Hameli, die 30% van het bedrijf bezat en het grootste deel van de financiering verschafte, had erop aangedrongen op de hoogte te worden gesteld van alle transacties boven 250.000 rand (12.200 euro). Het kwam echter aan het licht dat Osbourne en Van der Steene het grootste deel van de initiële investering hadden doorgejaagd zonder Al-Hameli’s toestemming.
Rechtszaak blijft verdergaan
Van der Steene en Osbourne zijn op borgtocht vrij en de rechtszaak wordt voortgezet. De zaak benadrukt de risico’s van internationale investeringen in de jachtbouwindustrie en het belang van grondige due diligence bij dergelijke grote financiële commitments. Voor de Zuid-Afrikaanse jachtbouwsector, die eerder een goede reputatie genoot, vormt deze zaak een flinke reputatieschade.
