Ingmar en Katarina Ravudd hebben in het PBO magazine voor het eerst hun volledige verhaal gedeeld over de nachtmerrie die zij beleefden toen hun Arcona 460, IdaLina, gebouwt door Arcona Yachts zonk na een roerbreuk. Het incident vond plaats tijdens hun reis van Panama naar Frans-Polynesië, op slechts 200 mijl van de kust van de Marquesas. Tijdens de overtocht hoorden ze een luide knal. Zonder waarschuwing brak de aluminium roerkoning van de Arcona 460, wat een gat in de romp veroorzaakte.
Het Zweedse echtpaar controleerde voor het laatst het Jeffa spadroer en de lagers in januari 2023 terwijl de IdaLina op de wal stond in Trinidad. De boot was behandeld met Coppercoat antifouling, maar Ingmar zei dat ze de instructies van Jeffa hadden gevolgd, waarbij epoxy tot 15 mm op het aluminium was aangebracht en rondom het roer was een antifouling zonder metalen gebruikt.
De scherpe knal
Katarina vertelt het moment:
“Ik was beneden en ik hoorde het geluid niet. Mensen hebben ons gevraagd of we iets geraakt hadden, maar ik hoorde helemaal geen geluid binnen in de boot. Ingmar hoorde een kort, scherp geluid onder de plek waar hij stond. Hij riep me en zei: ‘Kijk hiernaar, ik heb geen roer’ en hij kon het stuurwiel met één vinger draaien.”
“Mijn eerste gedachte was dat de ketting gebroken was, dus ik opende het luik en zag dat de roerstang direct onder het stuurkwadrant in de bakskist was gebroken. Dat was niet wat ik had verwacht te zien.”
Volgens de website van Arcona is het roer van de Arcona 460 gemaakt van glasvezel met multiaxiale matten en gevuld met polyurethaanschuim. De roerkoning is gemaakt van waterbestendig aluminium, is in het roer gelamineerd en de wrijving wordt verminderd door zelfinstellende rollagers. Het roer wordt ook axiaal ondersteund door kogellagers.
Pogingen om de boot te redden
Katarina nam contact op met twee nabijgelegen Zweedse boten – Pacific Wind en Yaghan – om hen op de hoogte te stellen van hun situatie. Op dat moment stond een windkracht van 20 knopen, met af en toe windvlagen tot 27 knopen en golven van 2,5 meter.
Aanvankelijk besloten Ingmar en Katarina lijnen van de lieren naar het roer te spannen om het roer te bedienen; op dat moment was er nog geen indicatie dat de boot water maakte. Ze hadden de zeilen al gestreken en de autopilot uitgeschakeld. Ze hadden ook een Hydrovane zelfstuursysteem dat als noodroer gebruikt had kunnen worden.
Ingmar verklaart:
“Ons idee was om het roer te repareren; een lijn van de lier door de bovenste lagers naar beneden onder het onderste kwadrant van de autopilot om het omhoog te trekken en zo dicht mogelijk tegen de romp te bevestigen. Aangezien de roerkoning aan de binnenkant is gemonteerd, werd de beweging van het gebroken bovenste deel van de roerkoning beperkt door de middenvloer die in watervast multiplex is gebouwd. Voordat we klaar waren, zakte het plotseling 10 cm, en zonder ondersteuning had de ruderstang veel meer beweging, waardoor het onderste kwadrant vast kwam te zitten in de beschermende polyester cilinder rond de stang, en de kracht brak de beschermende polyester cilinder los van de romp. Het duurde ongeveer 1,5 uur vanaf het moment dat het brak totdat de ruderstang naar beneden viel, en dat was het moment waarop het grote probleem begon.”
Het Ingmar en Katarina verwijderde een deel van het glasvezel en de rubberen afdichting om toegang te krijgen tot het onderste kwadrant. Inmiddels was duidelijk dat hun Arcona zeiljacht water maakte; ze verwijderden de vier bouten die het kwadrant bij elkaar hielden, zodat ze het roer naar beneden konden duwen om te proberen het lek te dichten.
Escalerende problemen
Hun plan om het roer te repareren faalde toen de roerkoning plotseling 10 cm zakte, waardoor het lager in de romp beschadigd raakte en water begon binnen te stromen.
Katarina beschrijft:
“De glasvezelcilinder [die de onderste lagers vasthoudt en de roerkoning beschermt] was volledig gebroken en de aluminium buis van het onderste lager was gescheiden van de andere onderdelen. Ik zag gebroken glasvezel.”
Aanvankelijk probeerden ze een opblaasbaar reparatiekit te gebruiken om het gat te dichten, maar het onderdeel in het ventiel om het op te blazen ontbrak. In plaats daarvan gebruikten ze een oppervlakte markeringsboei die duikers gebruiken, maar het beschadigde polyester prikte deze lek.
Tegelijkertijd hadden de lenspomp van het Arcona-jacht en een aparte 230V lenspomp moeite om het binnenkomende water bij te houden en hadden ze aandacht nodig; puin, waaronder etiketten van voedselblikken, had verstopte ze steeds.
Hoewel Ingmar het probleem oploste, werd het steeds duidelijker voor zowel Ingmar als Katarina dat ze hun focus moesten verleggen van het redden van de boot naar het redden van zichzelf. Vanaf het moment dat de boot water begon te maken, duurde het 1,5 uur voordat de IdaLina zonk.
“Het was moeilijk om te accepteren dat we haar niet zouden kunnen redden en ons in plaats daarvan op onze eigen redding moesten richten. Dat was het zwaarste,” zei Katarina.
Ondanks de inspanningen van de ingebouwde bilgepomp en een aparte 230V bilgepomp, bleef de waterinstroom onhoudbaar. Het werd al snel duidelijk dat ze de IdaLina niet meer konden redden en zich moesten concentreren op hun eigen veiligheid.
Reddingsoperatie en reflectie
Katarina beschrijft de reddingsoperatie:
“Ik riep Pacific Wind op en vertelde hen: ‘We zijn aan het zinken; we maken water’. Het water stond al 20 centimeter boven de vloer. We waren nooit bang. We hadden zoveel geluk; afgezien van het zinken van de boot, waren alle omstandigheden in ons voordeel. We sneden de lijn tussen het reddingsvlot en de IdaLina door vier minuten voordat ze zonk, en toen kwam Pacific Wind aan, precies op het moment dat ze zonk.”
Vijfentwintig minuten later waren Katarina en Ingmar veilig aan boord van de Pacific Wind.
Als onderdeel van hun gebruikelijke cruiseplannen had het koppel twee noodpakketten met de papieren van de boot, hun paspoorten en nooduitrusting klaarliggen. Daarnaast hadden ze zes extra tassen gepakt met voedsel, kleding, computers, hun mobiele telefoons en drinkwater.
Terugkijkend op de ervaring zei Katarina dat ze sommige dingen anders zou hebben gedaan.
“Bij mijn eerste oproep naar Yaghan, die 12 zeemijl voor ons lagen, vroegen ze of we hulp nodig hadden en ik zei nee. Vandaag zou ik ja zeggen. Ik zou er ook voor zorgen dat we onze multifunctionele pakken en ons geld mee zouden nemen. We hadden overlevingspakken en multifunctionele pakken omdat we van plan waren naar Alaska te gaan, maar achteraf gezien hadden we de multifunctionele pakken mee moeten nemen, want hoewel we 25 minuten in het reddingsvlot zaten, had het veel langer kunnen duren als de Pacific Wind moeite had gehad om ons te vinden.”
Ingmar zou de boot ook uitrusten met een pomp van hogere capaciteit en ervoor zorgen dat er een waterdicht schot rond het roer zat.
“We krijgen veel mensen die ons vertellen wat we hadden moeten doen en dat het geen probleem zou zijn om 200 zeemijl te varen met een gat in de romp,” zei Katarina. “Vaak denk je bij een gat in je boot aan een doorvoer die kapot is, en daarvoor heb je veel stoppen en proppen. Maar in ons geval hadden we plotseling een gekarteld gat van 15 centimeter in diameter. Mensen hebben ons verteld dat we onder de boot hadden moeten duiken om het gat te dichten, maar onder de omstandigheden waarin we verkeerden, zou dat gelijkstaan aan een doodswens.”
Arcona yachts nog steeds op zoek naar de oorzaak
Arcona Yachts onderzoekt nog steeds de oorzaak van het incident. Andere zeilers hebben niet geaarzeld om hun theorieën en opmerkingen over het zinken van de Arcona-jacht te delen via social media.
Fredrik Malmqvist, CEO van Arcona Yachts, laatste verklaring op het moment van dit bericht:
“Veiligheid is onze prioriteit. We werken nauw samen met onze leveranciers om deze ernstige gebeurtenis verder te onderzoeken.”
Unsinkable
Ingmar en Katarina zoeken nu naar een nieuwe boot, hoewel hun droom om de wereld rond te zeilen voorbij is.
“Ingmar heeft een nieuwe boot gevonden, een First Seascape 24 genaamd Unsinkable. We hopen volgend jaar naar Alaska te kunnen gaan, maar onze plannen om de wereld rond te zeilen hebben we laten varen,” aldus Katarina.
UPDATE 26/07/2024:
CEO van Arcona Yachts wijst verantwoordelijkheid voor zinken Arcona 460 IdaLina van de hand.
